اشعار سمیرا جنابیان
ترانه ها واشعار عاشقانه  
قالب وبلاگ
تنیدمت به تنم پیله کن پریدن را         به جز تو با که به تمرین کشم رسیدن را

 

به پیچ وتاب ترین لحظه های آغوشت          به تاپ تاپ دلم خسته ام بریدن را 

 

هوا ی بی توام انگار سالها ابری             کلاغ قصه نگو راه پرپرت کرده

 

ببال بال برقصان عقاب وار بچرخ        که توی قصه یکی سخت باورت کرده

 

هزار  خاطره بی خاطرت پریشانم       که بی تو بودن من حس مرگ قودارد

 

خدا نکرده که کافر شدم در آغوشت     هزار سجده ی چشمم به عشق رو دارد

 

[ جمعه یکم شهریور 1392 ] [ 20:35 ] [ سمیرا جنابیان ]
آدم بعضی وقتا میخواد یه حرفایی و نگه .....

امانه نگفتن چیزی رو حل نمیکنه تازه بدترم هست                                                                                  

نمیدونم چرا ما ایرانیا اثبات خودمونو توونفی بقیه

میدونیم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

آدما رو به اصطلاح می کوبن تا خودشون رو بالا ببرن حالا

 

چقدر بالا میرن معلوم نیست ؟؟.لطفآ اینقدربالا نرین که

اکسیژن بهتون نرسه....

یه  دسته از آدما میان توو انجمن های ادبی با بی ادبی

 تمام دارو نداره یه شاعرو با خودشون میبرن لحن

خوانش وزن شعر کلمات خاصی که استفاده میکنه تازه

ادعای روشن فکری بلند اندیشی  وخووووووووووووود

بزرگ بینیشون که دیگه واویلاس  ...

فکر میکنی دزدی فقط بردن مال آدماس میدونی اون

شاعر برای تک تک کلماتش لحن خوندش وزن شعرش  

عمرش وگذاشته میدونی عمر بی نتیجه یعنی

چی؟چقدر لذت میبری از اینکه نتیجه ی زندگی یه آدمو

با خودت میبری با  صدای بلند میگی شاعری یا ترانه سرا

وبرات کف میزنن .ولی اون دستا کاش به جای برخوردشون به هم

می خورد تووصورت توو ...بی وجدان خجالت نمی کشی؟

 

[ چهارشنبه سی ام مرداد 1392 ] [ 10:58 ] [ سمیرا جنابیان ]

زمستانی تر  از شبهای  سر سخت دماوندم           فقط با شعر مانوسم فقط با شعر دلبندم

چه پیرم کرده این دردی که میبینی و میدانی              که من این روزها با اشک دشمن هم نمی خندم

شبیه مار از هر پیچ وهر سوراخ در رفتم                   شدم شیطان و حتی با خدا هم سخت ور رفتم 

ته این راه روشن بود تاریک است اما من              که لعنت بر خودم آن روزها مانند خر رفتم

چرا امروز مستم ؟کاشف الکل که رازی بود!         شدم تاریخ هی تو هیتلر هم ناز نازی بود؟

تو ای معشوق با من عهد میبندی که می مانی؟         چه ترکیب قشنگی چون کنار عشق بازی بود...

[ پنجشنبه بیستم تیر 1392 ] [ 10:4 ] [ سمیرا جنابیان ]


با تو پیدا شدم در این دنیا             من در آغوش تو شناور شد

چشم وا کردم و تو رو دیدم           بغض کردم ولی چشات ترشد

مثل تو درس مهربونی رو               هیچ کس یاد هیچکس ننداخت

تو شدی سایه  ی خدایی که         با وجودت به خلقتم پرداخت

من خدامو خلاصه می کردم            توی دستای مهربون تو

زندگی از نگات پیدا شد                 عشق افتاده از زبون تو

سوت و کورن بدون تو شعرام          واژه  رواز  صدات می گیرم

غزلامو به پات می ریزم                  لحنم و از نگات می گیرم

[ چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1392 ] [ 12:52 ] [ سمیرا جنابیان ]

 تو کی هستی که همیشه همه جاورد زبونی              همه میشناسنت ازدم راز قلبارو میدونی


ادامه مطلب
[ دوشنبه دوم اردیبهشت 1392 ] [ 14:55 ] [ سمیرا جنابیان ]

 

من دور میشم از خودم با تو             با گریه هام موزیسین می شم

دس می کشم از وحشت تردید       این بار حتمآباتو من می شم

سوزوندی خشکیدم ورفتی           مرگ وبرای من تجسم کن

عاشق شدم چون گورم وکندم     کمتر بگو پس گورتو گم کن

چشمات بهاری دستهات برفی    داغم بزن توو اوج احساسم

من رو از آغوشت رها کردی        پاییز وحالا با تو میشناسم

[ دوشنبه نوزدهم فروردین 1392 ] [ 12:58 ] [ سمیرا جنابیان ]
از پدرم اسطوره ای ساخته ام وتندیسش را

در میدان قلبم نصب کرده ام

                                          تا یادم باشد

                                                                 تنها سرو ها ماندگارند

[ پنجشنبه یکم فروردین 1392 ] [ 23:11 ] [ سمیرا جنابیان ]

آهای حوا

  • تبعیدگاه باغ سیبی ست

اینجا وسوسه ها آدم را می چینند

دیگر چیزی برای خوردن نیست

[ دوشنبه چهاردهم اسفند 1391 ] [ 13:1 ] [ سمیرا جنابیان ]
 عقرب شدی و پای دلم در قمر افتاد

باخنده ی شیرین تو کوه از کمر افتاد

عاشق شدم و در دل من ریشه دواندی

شرمنده اگر واژه ی بعدی تبر افتاد

حس می کنمت مثل دو تا تخت موازی

جبری که به پای من وتو در خطر افتاد

گندم شدمت مست شدی پیچک وحشی؟

من جزءتو شد ازتو ولی صدنفرافتاد

در حسرت پرواز کنار توشکستم

در دوره ی ما عشق هم از بال وپر افتاد

من غرق شدم چنگ زدی روح وتنم را  

مصلوب شدم مریمم از شور وشر افتاد

[ یکشنبه نوزدهم آذر 1391 ] [ 11:52 ] [ سمیرا جنابیان ]
حادثه بی خبر تو رو انداخت               تووی هر لحظه ای که سر وا کرد

با تاسف به عشق تن دادم                  آتشی که خودش رو بر پا کرد

بودنت   آرزوی   دیرینه              رفتنت زندگیمو   می بازه

موندنی باش توی قلبی که                     از نگاه تو جمله می سازه

مدتی بود عمق دلتنگی                           فاجعه توو دلم به بار آورد

چشم جادو گرت دوباره منو                      دست چین کردو دست عشق سپرد

از همون لحظه های اول  من                    تووی آغوش تو مدون شد

تو یه کودک شدی عروسکباز                        پس یکی از عروسکا  من شد

باورت میشه بغض کرده دلم؟                        گریه هامو  به خنده می گیرم 

من شبیه عروسکم امشب                           نه نفس می کشم نه می میرم

با خدا حافظیت    فهمیدم                        سایه انداز بخت تو من نیست

برو خوش بخت شی عزیز دلم                        ته هر خواستن رسیدن نیست

[ سه شنبه بیست و سوم آبان 1391 ] [ 9:54 ] [ سمیرا جنابیان ]
          مطالب قدیمی‌تر >>

.: Weblog Themes By Pichak :.

امکانات وب